یک سبد زندگی

چقدر خوبه که بتونی خودت باشی . خودت تو خونه ی خودت. تو وبلاگ خودت. روش خودت . فکر خودت. عقیده ی خودت. زندگی خودت همه چی و همه چی در اختیار خودت .

یه حس خوب و آرامبخشی تو دلم موج می زنه . این که حس می کنم تونسته ام دوباره تمام زوایای فکر و ذهن و قلبمو در اختیار خودم بگیرم و اون نخ های کذایی که به دست و پام بسته شده بود و منو عین یک عروسک خیمه شب بازی می رقصوند از خودم جدا بکنم. 

دلم یه رقص آزاد تو زندگی میخواد رقصی از نوع سماع که فقط من باشم و رقص و خدا من هی برقصم و خدا هی بخندد