یک سبد زندگی

خیلی جالبه می خواستم آهنگ بذارم روی وبلاگ بلد نبودم  خیلی بامزه بود فریده بلد نبود روی وبلاگش آهنگ بذاره فریده ای که زمانی هر روز روی وبش آهنگ های جدید همراه با کد و لینک دانلود میذاشت. باورت میشه ؟ هر روز... هر روز... هر روز

خداییش عجب حال و حوصله ای داشته ام . حالا بچه های گروهی که توش هستم وقتی از حوصله ام برای حضور در گروه تعجب می کنن تو دلم میگم نبودین ببینین تو وبلاگ نویسی چه حوصله ای داشتم

یاد روزهای اول وبلاگ نویسی بخیر روزهایی که حتی بلد نبودم کامنت بذارم .

یادش بخیر با چه اراده و سماجت و پشتکاری تو نستم با اون کارت شارژهای اینترنتی کم سرعت که تا سه می شمردی تموم میشد همه چی رو در مورد وبلاگ نویسی با سرچ کردن یاد بگیرم یعنی این موهای سفید روی سرم بیشترش مربوط به همون دوران هست

خلاصه مژده بدین که من یاد گرفتم آهنگ بذارم و اینقدر ذوق زده شدم شیطونه میگه برم یه قالب مشکی بزنم و از اون کدهای جاوای برف و بارون و برگریزان هم خالی کنم رویش حالشو ببریم یعنی همچین کاری بکنم همه یه طرف قیافه ی لیلا در برخورد با این صحنه دیدنیست

وای امشب چقدر خندیدم خیلی وقت بود اینقدر نخندیده بود. خدایا شکرت با اینکه حالم خیلی خراب بود مثل همیشه یک سبد معجزه آسا حالمو خوب کرد. از دیروز اصلا حال خوشی نداشتم و تمام شب رو هم نخوابیده و دروغ چرا نم نم اشک ریخته بودم ولی حالا این خنده ها کلی حالمو خوب کرد.

میخوام شاد باشم شاد شاد . شادی حق مسلم منه . حقی که اصلا خیال گذشتن ازش را ندارم شاد باش فریده خانوم خیلی شاد

فریده دونه: هنوز حوصله ی رفتن به وب هیشکی و هیچ کامنت و وبگردی رو ندارم کلا اینجا رو فعلا فقط واسه دلم میخوام