یک سبد زندگی

قضاوت آدمها از روی رفتار یا گفتار یا سبک زندگی یا هر چیز دیگه ای خیلی سخت و حتی امری نشدنیست

سالهایی که تو این وب اونقدر شاد می نوشتم در واقع در بین اون نوشته های شاد سخت ترین روزهای زندگیم رو می گذروندم و شاید از نظر خیلی ها با استناد به اون نوشته ها من در اون دوران زنی شاد و بی دغدغه بوده ام ولی خودم میدونم که اصلا اینطور نبود و فقط خودم می دونم و خدای خودم که چطور با تکیه به اون نوشته های شاد تونستم از تلخ ترین روزها عبور کنم

و الان که مدتیست ظاهرا غمگین تر می نویسم در واقع اون مشکلاتی که اونوقتها داشتم رو دیگه ندارم و همین عدم نبودن اون شرایط بغرنج باعث میشه فرصت زیادی برای اندیشیدن در مورد ریزترین زوایای زندگی پیدا بکنم و به نوعی با سین جین کردن زندگیم هرچی غم پنهان در پستوی زندگیست را بیرون بکشم 

پس وقتی یکی در سخت ترین شرایط ممکن زندگیش می خنده و شاد به نظر میاد تعجب نکن و نگو بیخیاله بدون که تو اون لحظات تنهای چیزی که بهش نیاز داره همین خنده های حتی اگه شده الکیست چون آدمها هرچی غمگین تر و بیچاره تر نیاز به شادی و خنده شون بیشتر و بیشتر و یا وقتی میگن آدمها هرچی آنلاین تر تنهاتر بفهم و درک کن.

فریده دونه: دوست داشتم امروز شعر شنبه بذارم ولی نه فرصت کردم نه  حسش بود ایشالا از هفته ی بعد