یک سبد زندگی

چرا باران خوشبختی و سعادت برای بعضی ها که هنوز در شکم مادرشان هستند می بارد و بعضی دیگر باید در یتیم خانه ها و پرورشگاه ها چشم به جهان بگشایند. " داستایوفسکی. "

نه که این جمله ای باشه که فقط داستایوفسکی بتونه گفته باشه یا اینکه فقط اون بوده که اینو دیده و فهمیده و به اسم خودش ثبت کرده . نه . اینو نوشتم که به خودم بگم من چقدر همیشه سعی کرده ام از بیان این جملات و این حرفها دوری بکنم. چقدر سعی کرده ام همیشه بی عدالتی ها و بدبختی ها رو توجیه بکنم و به قول معروف شور مثبت بینی و مثبت اندیشی رو در بیارم. چقدر سعی کرده ام لاپوشی بکنم همه چیزهای بد و آزار دهنده در زندگی رو و هی ژست آروم و راضی و قانعی به خود بگیرم و پرچم "زندگی زیباست" را برای خودم بر افراشته نگه دارم. 

زندگی یه وقتهایی اصلا زیبا نبوده و نیست ولی من شاید چاره ای نداشته ام جز اینکه با تکرار جمله ی "زندگی زیباست" به خودم انرژی بدهم برای تحمل این نازیبایی ها و البته منصفانه هم که باشیم زندگی خیلی وقتها  واقعا زیباست و این ما بودیم و هستیم که خراب و خرابترش می کنیم.

شک ندارم می تونستیم زندگی رو خیلی زیباتر از اونچه که امروز است بسازیم ولی افسوس خرابش کردیم و بد جوری هم خرابش کردیم